16/10/2008 -
Ben biraz yara aldım evet. Çoğu insan gibi... Ve anladım sonunda ben de çoğu insanın olduğu gibiymişim,yani hayatın oyuncağı. Derlerdi de inanamazdım hayat ne oyunlar oynuyor insana,kurtken kuzu oluyorsun,kediyken fare.Kartalken yüksek dağlarda uçan,kanadı kırık bir serçe oluyorsun,tek yapabildiği sekmek olan,hayallerinde hep gökyüzü olan, yarım bir kuş. Hayaller hep işe yarar ama sıkıca tutmayı unutmazsan.Çünkü onlar seni tutamayacak kadar meşguldürler.Eğer biraz gevşetirsen elini danlgınlıkla falan hoooooppppp bir de bakmışsın ki düşüvermişsin hayal mayal kalmamış yalan olmuş. Şanslıysan bir kaç sıyrıkla atlatırsın bu düşmeyi ,ama işte şanssızsaannn ; hikaye ozaman başlıyor.
Günlerden bir gün biri daha düşmüş hayal ağacından.Birden dalgınlığına gelmiş ve tutunamamış sonra hoopp diye kayıvermiş boşluğa.Düşerken bayılmış korkudan hiçbişey görememiş.sonra gözlerini açtıında inanamamış bulunduğu yere.Çünkü orası tam bir yermiş , kelimenin tam manasıyla sadece bir "yer". Hatta yerin dibiymiş.
Yürümüş gezmiş bakınmış ama korkunçmuş düştüğü yer,yüzüne bakıp konuşmayan insanlar,uçup uçup kendini duvarlara çarpan kuşlar,sıçıp kendi eserlerine bakan koklayan sonra da onları afiyetle yiyen domuzlarla doluymuş .
Paniğe kapılmış koşmuş kaçmış çıldırmış parçalanmış.Buharlaşmış ve havaya karışmış.Hayal ağacına doğru yola koyulmuş tekrar.Anlamış ki bu hayat ona göre değil,oyüzden hayal ağacına sımsıkı tutunmalıymış...
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda
anlamsız....
Arkadaşlarım
• ertugrultasci • septikaos • raciegi • frekans • jazz • 4duvar • hayalayna • yunusegi • mika • ssiyah • missingis • yagmurtuana • Blogcu Yardım • ***akif*** *******
|